Bloesemimpressies 2011: DE NAAKTE WAARHEID

Tja, wat moet ik hierover zeggen? Heel veel kunst, maar ook veel 'amateuristische' kunst. Toen ik thuis kwam, was ik al bijna alles vergeten wat ik gezien heb.


De zelfde dag: kunstenaar - Florian Loosen /geefjeogendekost

verwelkomen je zondag 3 april 2011 om 10u in de Bottelarij

Florian Loosen is opgegroeid in Leopoldsburg en nadien verder gaan studeren aan de PHL in Hasselt. Daar volgde hij eerst de opleiding grafische en reclamevormgeving maar na 1 jaar werd duidelijk dat vrije kunsten meer het gene was wat hij zocht voor zijn artistieke ontplooiing. Na een intense leerperiode van 4 jaar en enkele werkbezoeken aan het Frans Masereel centrum behaalde hij zijn master in de Vrije Grafiek. Toch zien we dat Loosen zich niet enkel bezig hield met de ambachtelijke druktechnieken, maar ook andere mediums opzocht zoals sculpturen, installaties en schilderijen. Deze evolutie van 2D naar 3D bracht mogelijkheden met zich mee, maar ook zijn beperkingen. Ook deze fase was noodzakelijk om verder te kunnen evolueren. Op dit moment hanteert hij, afhankelijk van welk concept hij bedacht heeft, het medium dat hier het beste voor toegepast kan worden.

Loosen omschrijft zijn kunst als een reconceptualisatie van afbeeldingen, objecten en ideeën. Inspiratie vindt hij enerzijds in de media en de maatschappij. Anderzijds louter puttende uit zijn fantasie. Op die manier tracht hij een spiegel voor de toeschouwer te plaatsen zonder dat hij het expliciet zegt wat er gezien moet worden. En nog minder hoe een bepaald kunstwerk geïnterpreteerd moet worden. Net zoals informatie pas waarde krijgt door het in de juiste context plaatsen, is dit bij kunst ook het geval. Het zoeken naar het juiste (referentie)kader is niet alleen van toepassing voor de kunstenaar, maar evenzeer voor de toeschouwer.

De toeschouwer speelt een belangrijke rol in zijn werk. Afhankelijk van verschillende factoren zoals het verleden, interessevelden, omgevingsfactoren,...zorgen deze ervoor dat de eigenlijke interpretatie van een werk verschillend kan zijn voor iedere toeschouwer. Spelende met dit idee, creëert hij kunst die fungeert als een spel waarbij iedere toeschouwer door zijn persoonlijke interpretatie, zijn eigen waarheid creëert.



Ten opzichte van de werken 'in het grote gebouw' sprong het werk van deze jonge man er toch wel uit. Alleszins kwalitatief veel meer hoogstaand dan de rest.

Los daarvan weer eens een dikke chapeau voor Aksi, die het toch maar allemaal verwezenlijken. Aksi stelt de deuren van zijn ongelooflijk mooie gebouw steeds weer open voor de kunst, waarvoor onze welgemeende dank! En hun supergezellige, kindvriendelijke terras maakt het allemaal 'af'.

'n Dikke merci, Aksi. Tot snel!

Aantekeningen uit het ondergrondse

SKaGeN speelt Aantekeningen uit het ondergrondse
Monoloog door Clara van den Broek, met muziek van Harald Austbø

Lief publiek,
Ik wil u graag iets tonen, iets van mezelf. Niet uit narcisme. Niet uit exhibitionisme. Ik wil graag weten of u ook voelt wat ik voel. Of u ook lijdt aan schaamte, lafheid, grootheidswaan, eenzaamheid, hunkering naar liefde. Misschien in miniatuurvorm, vanbinnen, zonder dat iemand het ziet? Ik zal het u niet vragen. U zal niet hoeven antwoorden. Maar wij zullen het voelen. Of we samen zijn. Of u voelt wat ik voel. Of we elkaar begrijpen. Of mensen elkaar begrijpen. Op de tast loop ik in een witte ruimte langs een blinde muur. Ergens is een deur, quasi onzichtbaar. Ik weet het: ik heb ze al gezien. Ik zoek ze opnieuw. Ik moet ze vinden. Als ik ze open, zal ik bij u zijn. Ik zal niet meer alleen zijn. Ik zal u in de ogen kijken. U zal mij in de ogen kijken. En wij zullen samen zijn. Daar verlang ik naar, meer dan naar wat ook.
Met vriendelijke groet,
Clara

In Aantekeningen uit het Ondergrondse doet het hoofdpersonage niets anders dan denken. Zozeer zelfs dat hij niet meer tot handelen in staat is. Hij redeneert alles kapot. Maar op zompige bodem van zijn redeneringen komt hij altijd weer hetzelfde tegen: het verlangen om door een liefdevol iemand te worden gered.
Clara van den Broek bewerkt Dostojevski’s gelijknamige novelle tot een pakkende, hedendaagse voorstelling

Tekst: op basis van M.F.Dostojevski, Aantekeningen uit het Ondergrondse
Tekstbewerking, concept en spel: Clara van den Broek
Muziek en spel: Harald Austbø
Scènebeeld en kostuums: Luc Vleugels
Techniek: Jeroen Wuyts
Danscoaching: Jetty Roels
Productie: SKaGeN, in coproductie met TAKT Dommelhof, C-mine Cultuurcentrum Genk, STUK, CCBe. Met de steun van de Vlaamse Regering. I.s.m. De Tijd.

vrijdag 1 april 2011 | 20u15 | PREMIERE
Cultuurcentrum Genk C-mine
+32 (0)89/65 44 80 | www.cultuurcentrumgenk.be

Er zijn mensen die zeggen dat vrouwen geen mannen kunnen spelen. Clara van den Broek bewijst met aantekening uit het ondergrondse knalhard het tegendeel. Wat een monoloog! Subliem is het minste wat je ervan kan zeggen.
De scenografie door Luc Vleugels was sober maar uiterst mooi. De belichting met extreme precisie afgesteld.
De cello die bij het stuk gespeeld werd, niet te versmaden.
Het stuk zit boordevol zware emotie. Op sommige momenten weet men niet of men nu moet lachen of verdrietig zijn.
Het was de eerste keer dat ik naar een monoloog ging kijken en ik werd aangenaam verrast.
Het taalgebruik in het stuk was prachtig. Op een gegeven moment zegt het personage iets van: "het malse gras glansde en golfde als pas gewassen haren". Hoe mooi kan je het verwoorden!

Wat het zaaltje in C-mine betreft, zeer mooi maar ik voelde me net een reuzin die in een dwergenstoel gekneld zat. Spijtig..

Los van mijn grote gestalte maakte deze voorstelling van een anders gewone vrijdagavond een perfecte vrijdagavond.
Hoedje af lieve mensen en bedankt voor het aangename gezelschap na het toneelstuk!

Zephir en Eric Raeves

Vandaag hadden we nog eens een les muzische vorming. Ze zijn al erg schaars dus die momenten moeten we met beide handen grijpen.

Verschillende kunstenaars/muzische mensen kwamen hun zegje doen en wij mochten luisteren en er uithalen wat voor ons belangrijk was.
Het was erg interessant hun visie te horen. Het waren stuk voor stuk mensen gedreven door hun passie.

Wat ik geleerd heb uit deze sessie is dat je nooit mag opgeven als je denkt dat je vastzit. Je kan het beter langs andere invalshoeken bekijken, met andere mensen, opnieuw proberen, eens een nachtje over slapen.. maar nooit opgeven.
Think out of the box primeert.
Laat je leiden door je zintuigen, neem ten volle overal geuren, kleuren, geluiden, details in je op, misschien kan je wel iets verwerken in een nieuwe creatie.

We kregen een erg moeilijke opdracht van Eric Raeves (danser, choreograaf, fotograaf..). Moeilijk, voor mij toch.
(Meer info over Eric Raeves: http://www.talkinghead.be/?tag=eric-raeves )

Fotografeer 5 dingen (meerdere foto's) en kies dan de beste foto van elk. Doe dit in een groepje van 4 mensen en vergelijk jullie beste foto's. Zoek dan hoe je dit zou presenteren op een tentoonstelling, maar gebruik iets dat in het oog springt om de overeenkomst aan te geven. Dat kon vanalles zijn. Ruim denken dus.
Dat fotograferen was peanuts, maar daar dan nog iets mee doen in samenwerking met een aantal andere personen. Ik had geen idee dat het zo moeilijk kon zijn.
We hadden ook niet ver genoeg gedacht, niet genoeg 'losgelaten'. We beten ons vast in wat er op de foto's stond en probeerden dan onze lichamen en de omgeving in te schakelen. Zo voor de hand liggend gezocht. Terwijl als je verder zou kijken je zoveel mogelijkeden ziet. Het ging namelijk niet expliciet om 'ons'.
Ruimer denken Uschi, ruimer.

Als je dan naar huis rijdt zit je boordevol ideeën en plannen. Tot je dan thuis de deur opendoet en de realiteit je inhaalt, want met twee kleine kinderen en een zoontje met speciale zorgen is er natuurlijk meer te doen dan muzisch bezig te zijn.

Hoedanook kon ik 's avonds toch nog een beetje muzisch mijmeren en dromen van wat ik allemaal zou kunnen doen als ik een beetje meer tijd en vrijheid kreeg.

Dat belet me niet om mijn foto's te laten zien getrokken in het atelier van Zephir, een heel dankbare site waar ik dagen zou kunnen rondzwerven alleen maar om foto's te trekken. http://www.zephyr-wellen.be/

Schrijven: het wonder van de fantasie

Kleuters worden verwend met de prachtigste prentenboeken, maar wanneer ze eindelijk kunnen lezen worden de boeken vaak een stuk minder speels.
In deze cursus zoeken we creatieve oplossingen om die speelsheid vast te houden. We proberen te ontdekken hoe we woord en beeld in evenwicht krijgen en waarmee beginnende lezertjes het best te verleiden zijn. Dan kruipen we zelf in de huid van een kind, en fantaseren er duchtig op los.
Met de praktische tips die jullie worden aangereikt, moet het zeker lukken een verhaal uit je pen te schudden dat kinderen tussen 6 en 8 jaar écht kan boeien.

De Bron
Koetsweg 122
3010 Kessel-Lo

Begeleiding
Sandrine Lambert is auteur en illustrator van kinderboeken. Vorig jaar verscheen haar eerste roman voor volwassenen: Wildgroen (uitgeverij Lemmens).

Wat een fantastische workshop. Drie vrijdag namiddagen mag ik genieten van het wonder van de fantasie.

Wat boeit ze, onze 6 tot 9-jarigen, waarom boeit het ze en hoe kunnen we het brengen. Wat mogen we niet vergeten? Wat kan ertoe bijdragen, dat een boek zo gemaakt wordt, dat ze het in een ruk willen uitlezen.

Alledaagse teksten worden hervormd tot literaire pareltjes. We mogen teksten omvormen naar eenlettergrepige teksten en eigen teksten schrijven rond een gegeven thema. Lekker naar buiten in de zon en dromen en schrijven maar.

De mensen die ik ontmoet heb zijn erg interessant, begaafd en ontzettend fantasierijk.

Genieten is het woord...

Mensen die meer info willen over Sandrine Lambert, haar werk en workshops kunnen hier een kijkje nemen:

http://users.telenet.be/sandrine.lambert/

Lekker knutselen in de klas

Vandaag mochten de kinderen een mooie grote lenteboom schilderen.

Eerst een boom met takken en wortels tekenen met vetkrijt, vervolgens overschilderen met ecoline (grond, lucht) en als laatste de blaadjes maken door allemaal stipjes plakaatverf te zetten met hun vingertjes.

Hoe meer kleuren hoe liever.

Wat hebben ze flink gewerkt, mijn kleine rakkers.

En trots dat ze waren op hun mooie bomen. En ik was ook wel trots op hen.

Ik zou wel foto's willen plaatsen, maar ik ben te moe. Dit zal voor een keer ook wel volstaan.

Het is eigenlijk wel raar.. we moeten elke les iets muzisch brengen, en werken aan de ontwikkeling van de muzische mens in ons. Het is niet moeilijk om elke les iets muzisch te brengen. Vaak doe ik het met taal, ik zal altijd wel een verhaal of gedicht integreren in mijn les, meestal als intro. Om te eindigen doe ik altijd wel een knutselopdrachtje.

Andrej Pejic by Anthony Maule | Gold Digger

Andrej Pejic by Anthony Maule | Gold Digger

Schrijfdag 14 mei 2011 Cultuurcentrum Hasselt

Eindelijk ingeschreven in enkele workshops op de schrijfdag van 14/05/2011. We zullen nog zien welke het exact gaan worden.
En wie anders dan mijn lieve vriendin Birgit Stulens (tante Bibi) mocht de affiche van de schrijfdag ontwerpen?

Ook heb ik me in Leuven via Wisper ingeschreven in een workshop wat betreft het schrijven van kinderboeken, namelijk "schrijven - het wonder van de fantasie". Het lijkt misschien gemakkelijk, maar dat is het bijlange niet.

David en ik kunnen proberen onze krachten te bundelen en misschien komt er wel iets uit de bus? Wie weet. Als de 'iever' er is.
Het literaire, het fantastische, het kinderlijke, het illustratieve... bundelen die handel.
Nu nog ergens een hoopje 'tijd' kopen.

© Linkerpoot illustraties

Literair museum: Leo Timmers

Hij is dan wel geen Vreemde Vogel, maar zijn tekeningen mogen er wel zijn ! En bovendien gebeurt het niet elke dag dat een tekenaar als Leo Timmers te gast is in het Literair Museum in Hasselt.

Van 13 maart tot 15 oktober 2011 kan je daar terecht voor een prachtige tentoonstelling van originele illustraties uit de kinderboeken die Leo zelf bedenkt, schrijft en tekent. Het zijn stuk voor stuk sterke verhalen, niet zozeer door de taal of de plot, maar wel door de pakkende, krachtige beelden met heldere lijnen en kleuren. Naast originele illustraties toont de tentoonstelling ook vele voorbereidende schetsen en proefboekjes die Leo maakt als hij aan een nieuw boek werkt. En omdat dieren en vervoermiddelen zijn constante aanwezigen in zijn werk, vormen ze ook de rode draad doorheen deze tentoonstelling.

Ik kende Leo Timmers niet zo goed, maar het bezoek aan deze tentoonstelling heeft mijn ogen geopend. Heel mooie illustraties. Prachtige kinderboeken. Het was interessant dat David en ik iemand tegen kwamen die we beiden van vroeger kenden en die samen met Leo Timmers een boek uitgegeven had. Hij deed de tekst en Leo Timmers de illustraties. David denkt al langer aan de boekenwereld instappen. De wereld is klein en onmetelijk interessant.

In de ban van Carll Cneut (Bibliotheek Genk)

Onlangs vroeg een vriendin van mij of ik ook naar de tentoonstelling van Carll Cneut ging, in Genk. Ik zei "Carl wie?". Ze legde me uit dat Carll Cneut een illustrator van kinderboeken is en ik vond dat reden genoeg om eens een kijkje te gaan nemen.
Er hingen alleen illustraties van varkens. Niet echt denderend veel. Mooi, maar gewoon een teveel aan varkens. De illustraties leken heel erg op elkaar.

Enkele dagen voordien had ik een boekje in de bibliotheek van Hasselt gehaald. Naar aanleiding van het thema 'geheim' van de jeugdboekenweek had ik gekozen voor 'het geheim van de keel van de nachtegaal' van Peter Verhelst. Na lang surfen en zoeken achter bekroonde boeken kwam ik dit pareltje tegen.

's Avonds, na de tentoonstelling van Carll Cneut, begon ik in mijn geheim boekje te lezen. En weet je wat ik toen zag? "MET PRENTEN VAN CARLL CNEUT". Alsjemenou. En het zijn heel mooie prenten. Er is zelfs een prachtige website van: http://www.carllcneut.es/.
Dit boekje heeft niet voor niets tal van prijzen gekregen:

Onze landgenoten Carll Cneut en Peter Verhelst hebben de Woutertje Pieterse Prijs 2009 gekregen voor 'Het geheim van de keel van de nachtegaal'. Aan de Nederlandse prijs is een oorkonde en een bedrag van 15.000 euro verbonden.
"Dit schitterende prentenboek kan door werkelijk iedereen worden gelezen", luidt het oordeel van de jury. "Het overschrijdt niet alleen de leeftijdsgrenzen, maar ook de grenzen tussen beeld, tekst en vormgeving."

"Aan de basis stond het sprookje van Andersen over de Chinese nachtegaal, die eerst wordt vereerd en dan wordt veronachtzaamd. Verhelst en Cneut hebben een compleet nieuw kunstwerk geschapen."

De prijs voor kinder- en jeugdboeken werd voor de tweeëntwintigste keer uitgereikt.

Zo zie je maar, niet te snel stoppen met kijken en onderzoeken.

Meer info over Carll Cneut uiteraard op :
www.carllcneut.com

Handpoking = ook kunst.

David heeft zich onlangs een tattoo laten zetten door de enige echte Elke Onzea en dat helemaal 'hand-poked', namelijk nog op traditionele wijze.

Definitie: "A tattoo is a marking made by inserting indelible ink into the dermis layer of the skin to change the pigment for decorative or other reasons."

Als thema heeft hij Alice in Wonderland gebruikt. Een ode aan de fantasie...